Toen ik jonger was, had ik de ambitie om de wereld te veranderen. Toen ik een studiekeuze moest maken, koos ik voor sociaal werk. Dat leek me een geschikte opleiding om die droom werkelijk in vervulling te brengen. En na de studies volgde ook een job waarin ik heb meegeholpen om de wereld voor mensen met een beperking te verbeteren. Na veel vallen en opstaan kwam ik tot het inzicht dat de wereld werkelijk veranderen (verbeteren!) een bijna onuitvoerbaar plan was. De lat lag niet veel te hoog, ze was onbereikbaar. Ik zag niet in hoe onmogelijk dit alles was. Ik zag niet in dat ik mijn dromen en prioriteiten echt mocht verleggen naar wat op dat moment voor mij het állerbelangrijkste was geworden.

Het moment

Dat was niet de buitenwereld, maar wel mijn thuis, door de komst van mijn eerste en daarna nog twee kinderen. Een tijdje heb ik getracht om alles te combineren. Perfecte moeder zijn én keihard werken. In mijn pogingen om de grote wereld te veranderen, en in het omgaan met hoe frustrerend dat was omdat me dat niet lukt, stond ik op een bepaald moment te roepen tegen mijn tweede dochter van toen anderhalf jaar oud. 

Op één of andere manier trad ik op dat moment uit mijn lichaam. Ik stond naar mijn brullende zelf en mijn huilende kleine dochtertje te kijken en ik zei: STOP. Brullen tegen een kind van anderhalf is misschien menselijk, maar dit is niet wie ik ben. Dit is niet de moeder die ik wil zijn, mijn kind verdient dit niet. NU moet het veranderen. Maar hoe? Hoe kan ik de moeder zijn die mijn kinderen verdienen? Hoe kan ik het anders DOEN?

Toen ik uiteindelijk diverse keren tegen de lamp én tegen verschillende muren liep (sommige lessen moet je verschillende keren leren), kwam het inzicht eindelijk. Die dag staat in mijn geheugen gegrift. Als ik nu eens begon met het veranderen van MIJN wereld?

Het mooiste is: sinds die dag IS mijn leven veranderd. En ik heb het allemaal zelf gedaan, mits hulp, wat een gigantische stap was. Mijn eerste telefoontje naar een therapeut voor een afspraak, mijn knieën knikken nog. Hulp vragen was voor mij vroeger verboden terrein. Maar het is nog steeds het beste wat ik ooit voor mezelf gedaan heb. Sindsdien heb ik een onstilbare honger naar zelfontwikkeling en persoonlijke groei. 

Mijn grootste motivatie om te kindertolken

Dat waren en zijn en blijven mijn drie kinderen. Sinds de dag dat ik moeder werd, ben ik samen met mijn partner, “de wereld” voor mijn kinderen. Voor een pasgeboren baby, een ontdekkende peuter, een onderzoekende kleuter, een lerend kind, vormen de ouders een blauwdruk van hoe de wereld eruitziet. Ghandi zei het al: 

 

Be the change you want to see in this world

 

Want kinderen kopiëren hun ouders feilloos. Met andere woorden: als ik mijn eigen wereld verander, dan verandert de wereld voor mijn kinderen. En daar hebben zij onmiddellijk baat bij. Dus wie weet… Door dit werk te doen, misschien, verander ik dan alsnog de wereld! 

 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *