joba maréchal start to write

In 2014 startte ik een blog www.jobasidealewereld.com waarop ik gedachten deelde over hoe een mooiere en fijnere wereld er kan uitzien en hoe ik die droom probeer te realiseren in de dagelijkse realiteit. Na een lange weg besloot ik de blog op te doeken, en eind dit jaar verdwijnt de blog voorgoed. In tijden van corona voel ik me weer en misschien zelfs meer dan ooit geconfronteerd met de vraag: hoe kan ik bijdragen tot een mooiere en fijnere wereld? Hoe kan ik dromen van een ideale wereld, laat staan nastreven, wanneer we middenin een pandemie van angst en zwartgalligheid zitten?

Gevangen door angst

Voor mij is het duidelijk: de wereld zoals ze was, komt niet meer terug. We zitten tussen twee werelden in, bij de keel gegrepen door onzichtbare microben die ons in ons kot houden en bang, vreselijk bang maken. Ik geloof dat de tijd rijp is voor radicale verandering, er komt een nieuwe wereld aan die gepaard gaat met grote veranderingen. Alleen weet ik niet of we richting best case of eerder naar een worst case scenario afstevenen. Zoals Ilja Leonard Pfeijffer zo pijnlijk accuraat met zijn pen in mijn hart prikt:

“Er heerst zoveel angst dat je niet eens meer weet waar je nu het bangst voor moet zijn. Aan een kant loert het gevaar van de besmetting en aan de andere kant het gevaar van een faillissement. Als dit een tweesprong is, dan leidt de ene weg naar code zwart in de ziekenhuizen en triagecommissies, die in een oogwenk moeten beslissen welke patiënt nog kan worden toegelaten op de intensive care en wie helaas bij gebrek aan middelen zal moeten stikken op een brancard in de gang, terwijl de andere weg voert naar een ongekende ineenstorting van de economie, werkloosheid en armoede. ”

Het gaat over de situatie in Italië en ‘zo erg is het hier toch niet?’, maar ook hier in België staan ons gitzwarte tijden te wachten. En dan lees ik dat Bill Gates deze pandemie quasi voorspeld heeft in één van zijn ted-talks. Al in 2015 zei hij:

If anything kills over 10 million people in the next few decades, it’s most likely to be a highly infectious virus rather than a war — not missiles but microbes”

Geen decades maar vijf jaar later is het al zover. Zijn ‘voorspelling’ deed me denken aan nog zo’n andere wonderlijke voorspeller. Stanley Kubrick had het in 1968 in 2001: A space oddisey over de toen volkomen absurde ideeën van de tablet en videobellen. Er zijn nog veel meer voorbeelden te vinden van vroegere “voorspellingen” die zo absurd leken tot ze uiteindelijk realiteit werden. De quote “als je het kan dromen, dan kan je het realiserenklopt. Als we het ons kunnen voorstellen in ons hoofd, dan kan het ook realiteit worden. Dat idee schept mogelijkheden.

Kiezen voor hoop

We zitten volgens mij in een tijd waarin we afscheid moeten nemen van het oude, het wordt écht nooit meer zoals voorheen. En we zitten in een tijd waarin we het nieuwe zullen verwelkomen. Maar dat nieuwe, dat is nog onbekend. Tussen twee werelden in, afscheid van de oude en nog geen zicht op een nieuwe, zijn we allemaal de weg en de controle kwijt. En dat is vreselijk beangstigend, als ik er te lang bij stil sta, voel ik zelf ook de grond onder mijn voeten niet meer. Wat kiezen we? Waaraan denken we en wat creëren we? Kiezen we voor angst en paniek en depressie? Of kiezen we voor liefde en vertrouwen, solidariteit, samenwerking, expressie van talenten en kwaliteiten, een revelatie van ons wezenlijke en diepste zelf, waarin we elk onze bijdrage doen om er samen het beste van te maken?

We leren onze kinderen over de wet van Darwin, die zegt dat de sterkste overleeft. Zo werkt het allicht in de dieren- en plantenwereld. Wat ons mensen daarvan onderscheidt, is ons bewustzijn om te kiezen om iedereen mee te nemen. Altruïsme en empathie zijn menselijke eigenschappen. Iedereen telt, we vegen niemand onder de mat. Daarvoor hebben we samen te werken, moeten we solidair zijn, en aanspraak maken op onze natuurlijke reflexen van altruïsme en empathie, kortom moeten we radicaal kiezen voor liefde. Leer ik mijn kinderen dat ‘de zwaksten eruit moeten’? Of leer ik mijn kinderen dat we moeten doen wat we het allerbeste kunnen: voor elkaar zorgen door in ons kot te blijven en ondertussen een mooiere en betere wereld creëren, te beginnen met die wereld te bedenken en te maken, in gedachten, in gesprekken?

Het is makkelijk schrijven, veilig in mijn kot. Maar het is dit, of ten onder gaan. Elke dag word ik meerdere keren geconfronteerd met angst en paniek. Wat volgens mij ook normaal en volkomen terecht is. Vervolgens kies ik om daar niet in te blijven hangen. Ik kies voor liefde en hoop en ik schrijf voor mezelf over een mooiere wereld waar (veel) meer middelen vrijgemaakt worden voor de gezondheidszorg en het onderwijs en het klimaat. Ik ben geen Kubrick en nog minder een Gates, maar als we allemaal samen onze focus richten op een nieuwe en mooiere wereld, dan weet ik zeker dat we in staat zijn om best case een ideale wereld te realiseren.

Doe je mee?

Schrijf mee in je corona-dagboek, en schrijf zoals een kind dat een nieuwe wereld fantaseert en bouwt, waarin alles mogelijk is:

  • Hoe ziet jouw nieuwe wereld eruit?
  • Wat neem je mee van het oude?
  • Wat wil je in de nieuwe wereld anders doen? En hoe?
  • Hoe ziet die wereld eruit voor jezelf, je geliefden, en de mensheid?
  • Wat zijn belangrijke waarden en normen in die wereld?
  • Wat zijn de pijlers?
  • Wat hoor je, wat zie je, wat ruik je, wat proef je, wat voel je?

Start to write

Nieuw met schrijven? Schrijven zorgt voor je mentale en fysieke gezondheid, en dat laatste is meer dan ooit nodig, vind ik.

Schrijven is eenvoudig, alles wat je nodig hebt is pen & papier.

Maandag 20 april om 12u leer ik er je meer over tijdens een zoomsessie. Theorie is ondergeschikt aan de praktijk, ik wil vooral dat je het ervaart wat schrijven voor jou kan betekenen.

Als je wil meedoen, stuur een mailtje of stuur me een bericht en dan stuur ik je de zoomlink.

#starttowrite

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *