Zelfzorg, het was al een uitdaging en dat is het nu met de kinderen thuis en een hoop deadlines van het werk, nog meer dan ooit tevoren. We worden allemaal getest om ons zo goed en zo kwaad als het gaat aan te passen aan uitzonderlijke omstandigheden. En de ene dag gaat het beter dan de andere dag.

Zorgen voor je kinderen is een pak pittiger dan in het begin van de maand, en zorgen voor elkaar moeilijker tot onmogelijk door de verplichte social distancing. En dan duikt het zinnetje zorg voor jezelf en zorg voor elkaar op in het straatbeeld. Omdat het klopt. Omdat het nodig is. Maar… hoe doe je dat dan in de praktijk, elke dag opnieuw, daar in uw kot met uw kinders rondom u?

Elke dag me-time

We leven niet in lockdown volgens de overheid, maar voor mij voelt het wel zo. Gekluisterd aan en rond ons huis, nergens naartoe kunnen, slechts één persoon die boodschappen mag doen, dat is toch redelijk lockdown als je het mij vraagt. Het goeie daaraan? Dat we de kleine dingen weer veel meer leren appreciëren. Ook de kleine dingen op vlak van zelfzorg, waardeer ik nog veel meer dan een maand geleden.

Het zit hem echt in de kleine dingen en daar nu nog meer en nog bewuster tijd voor nemen. Want dit is iets wat we kunnen doén, waar we zelf controle over hebben.

Voor mij is dat elke ochtend mijn tas koffie, glas water en een klein stukje zwarte chocola verzamelen, me nestelen in mijn schommelstoel met mijn kladschrift en mijn beste bic en vervolgens 25 minuten schrijven zonder stoppen. Dat doe ik ondertussen al meer dan vijf jaar. Voor jou kan het iets anders zijn: het kan creatief zijn, sportief zijn, het kan in de badkamer of, maakt-niet-uit-wat, als het voor jou werkt, doe het. Wat het ook is, als je je nu weer bewust wordt hoe belangrijk dit moment voor je is, zorg dan dat je hier (nu meer dan ooit) elke dag tijd voor maakt. Geen excuses!

Als zelfzorg niet of moeilijk lukt, kijk dan even voor jezelf hoe dat komt. Ben je in paniek? Maak je je zorgen? Voel je je soms overspoeld door informatie en emoties? Reik dan uit naar iemand die je vertrouwt en waarvan je weet dat die jou kan kalmeren. Ook ik ben beschikbaar voor jou als dat nodig zou zijn. Geef uiting aan je emoties en zorgen, maar doe dat naar een andere volwassene toe en niet naar je kinderen. Je kinderen hebben jou nu nodig als veilig baken.

Elke dag gezinstijd

Na de me-time, komt de gezinstijd. Na de zelfzorg, begint het zorgen voor elkaar. Geef je kind elke dag zijn of haar portie individuele aandacht. Zo’n 10 minuten per kind, idealiter ‘s ochtends tijdens of vlak na het wakker worden. Eentje wil altijd knuffelen zoals een baby, eentje wil liggen in de zetel in alle rust, en eentje wil dat ik gewoon naast hem zit. Het lijkt eenvoudig. En dat is het ook. Zo eenvoudig dat ik het soms durf overslaan. Zeker als ik niet eerst voor mezelf gezorgd heb, heb ik weinig geduld voor deze verbindende momenten met mijn kinderen, en dan verloopt het opvoeden tijdens de rest van de dag een flink pak moeilijker. Wat misschien tijdsintensief lijkt, is eigenlijk een investering om de rest van de dag vlotter te laten verlopen en geen tijd te verliezen.

Daarom dus: eerst verbinden, dan opvoeden. Dat geldt voor jezelf én voor je kinderen. Verbind je met je kind, maak daar een ritueel van. Ook de maaltijden bieden structuur en houvast. Samen eten, aan tafel en zonder schermpjes, betekent een moment van verbinding met elkaar. Het zorgt voor die veilige bubbel waarin je kind zichzelf kan zijn.

Misschien verlopen die momenten soms gespannen of met ruzies? Wij ouders zijn niet de enigen die worden uitgedaagd en die het moeilijk hebben. Ook onze kinderen voelen en ervaren dat alles anders is, dat er een gevaar is waarvan ze weten dat het corona heet, maar waarvan ze nog niet goed begrijpen wat het precies betekent. Wanneer wij in staat zijn voor onszelf te zorgen, dan lukt het ook makkelijker om voor een veilige cocon te zorgen voor onze kinderen. Een bubbel waarin zij kind kunnen zijn, maar waarin ruimte is om hun zorgen te kunnen delen én uiten.

Die bubbel heeft ook een keerzijde. Want de bubbel is een illusie die we creëren en buiten is er de harde realiteit van mensen die ziek worden en mensen die keihard werken. Mensen die tijdelijk werkloos zijn en vergaan van eenzaamheid. Het contrast kan groot zijn. En net daarom is het belangrijk om creatief te zijn in het verbinden met de rest van de wereld.

Wat kunnen we doen voor de wereld-tijd?

Eén van de redenen waarom de corona-crisis zo overweldigend voelt, is het verlies van controle dat we ervaren. We weten niet of we zelf besmet zijn, laat staan of we anderen besmetten, ondanks alle voorzorgen. We weten niet of we ziek gaan worden, en wanneer we wel ziek zullen zijn, hoe ernstig het zal zijn. Ook de financiële en economische gevolgen hebben een impact op ons leven waar we zelf geen controle over hebben en vaak zelfs nog niet eens zicht op hebben. Dat kan verlammend werken. Dan schieten we in angst en paniek die ons hier en nu niet verder helpen. En wanneer die schrik op onze kinderen overgezet wordt, creëren we in huis nog meer spanning. Weg veilige bubbel!

Toch kunnen we kleine dingen doen die een groot verschil maken. Door dat verlammende gevoel om te zetten in het doen van kleine dingen, vergroten we onze draagkracht en onze impact op de rest van de wereld. Je geeft daarbij ook een belangrijke waarde door aan kinderen. Laten we samen iets doén dat een verschil maakt en dat onze dag goed maakt!

De ideeën zijn eindeloos. Wij gaan langs bij mijn grootmoeder, de overgrootmoeder van mijn kinderen. Ze is 97 jaar en woont nog steeds thuis, gezond en wel, maar ook zij wordt getroffen door de zorgdiensten die gehalveerd worden, en het bezoek van de kinderen dat tot een strikt minimum wordt ingeperkt. Dus wij gaan vanmiddag bij haar raamzwaaien. We schreven brieven en deden die op de post. Ik stuur berichtjes naar familie en vrienden die in de zorg werken, om ze een hart onder de riem te steken. Betrek ook je kinderen en vraag wat zij misschien willen doen.

Mijn kinderen wilden een witte vlag uithangen. En schilderen. En dat zinnetje zorg voor jezelf en voor elkaar vonden ze mooi. De vlag op de foto bij deze de blogpost is het resultaat.

Het zijn kleine dingen, waarvan zieke mensen niet genezen, maar die wel een verschil maken. Het zijn kleine dingen, die we veel te weinig deden maar die meer dan ooit belangrijk zijn om ze nu te doen.

Ik wens je goede moed in de komende dagen en weken.