De eerste twee weken van de semi-lockdown besloot ik geen risico te nemen voor mezelf en mijn cliënten. Ik sloot mijn praktijk. De vragen naar ondersteuning blijven komen, en na verschillende geslaagde online coachingsessies, kom ik daarom met heel veel goesting terug op mijn beslissing. Mijn praktijk is weer open, maar uiteraard voorlopig enkel online.


Online of in het echt, dat is toch niet hetzelfde?

Het belangrijkste en misschien wel enige verschil tussen een gewone en een online coachingsessie is de nabijheid. We zien elkaar via videochat en zijn dus niet fysiek in dezelfde ruimte.

Natuurlijk gaat er niets boven fysieke nabijheid. En toch is er veel mogelijk tijdens zo’n online sessie. Zoals steeds in mijn coachingsessies hou ik jou een spiegel voor. Van daaruit kijken we naar wat voor jou een haalbaar antwoord, actiepunt of oplossing zou kunnen zijn voor jouw vraag.

Twijfel je? Als je het nog nooit gedaan hebt, weet je natuurlijk niet hoe het voor jou zou kunnen zijn. Probeer het. Als blijkt na een kwartier dat dit voor jou écht niet werkt, dan stoppen we de sessie. Kosteloos.

Hoe werkt online coaching praktisch?

Voor online coaching sessies gebruik ik Zoom. Zoom is een gratis programma voor online video meetings. Zoom garandeert privacy, is gdpr-conform en scoort het beste op vlak van gebruikerservaring.

Je hoeft Zoom niet te downloaden of te installeren, maar het mag wel. Je hoeft zelf geen abonnement of account te nemen. Je kan Zoom gebruiken op je pc of laptop, maar ook op je smartphone of tablet.

Concreet:

  • Je belt of mailt me voor een afspraak.
  • Ik stuur je op voorhand een link voor een Zoom meeting.
  • Open Zoom sessie door op de link te klikken. Doe dat zo’n vijf minuten voor de start van de sessie, zodat je zeker ook nog even video en geluid kan testen.
  • Zorg ervoor dat je een plek vindt in je huis waar je een dik uur niet gestoord kunt of zult worden, en met een goede internetverbinding.

Over niet gestoord worden: Ik heb zelf ook drie kinderen. Gekke uren zijn dus ook voor mij zeker ook mogelijk. ‘s Morgens vroeg als de kinderen nog slapen, of ‘s avonds als ze voor tv hangen of al in bed liggen. Als mijn man niet moet werken kan het uiteraard ook gewoon overdag.

Hoeveel kost een online coaching sessie?

Een consult duurt één uur en kost 65 euro.

Na afloop van de sessie stuur ik je een betalingsverzoek via Payconiq.

Waarvoor kan je bij mij terecht?

Als kindertolk en traumatherapeut i.o. ben ik het best in het coachen van ouders met opvoedingsvragen. Wat spiegelt je kind jou over jouw blinde vlek? Wat is de impact van jouw blinde vlek op je leven vandaag én op je kind? Hoe kan het anders en wat kan jij als ouder zelf doen zodat het met jou en je kind beter gaat? Voor een antwoord op die vragen, ben je welkom voor sessie bij mij.

Welkom!


Onlangs las ik een blog van een leerlingenbegeleidster in Nederland. Ze kreeg een leerling uit het middelbaar onderwijs in haar bureau die al aan zijn zesde (!) school toe was, en die het nu in deze nieuwe school alweer te bont maakte. Hij stond op de zogenaamde ‘leerlingen-risico-lijst’. Een soort zwarte lijst, eigenlijk. Ik snap die lijst rationeel wel, scholen staan voor enorme uitdagingen, er wordt héél veel gevraagd van leerkrachten, ik vermoed té veel. Met mijn hart voel ik ook: je zal er als kind maar op staan, op die lijst.

De leerlingenbegeleidster had een ingeving om de jongen een ‘leerkrachten-risico-lijst’ te laten opstellen. Heel eenvoudig mocht hij op zijn lessenrooster aanduiden met groene en rode stiften bij welke leerkrachten het goed ging, en bij wie minder. Vervolgens keken ze samen ook naar wat er dan precies goed of niet goed was. Het was voor de jongen heel fijn om vast te stellen dat er meer groene dan “rode leerkrachten” waren, en ook waren er een aantal neutraal. En dat het vaker goed dan slecht gaat. Ik was geboeid door het verhaal en vroeg me af: wat maakt dat het voor een leerling goed gaat bij een leerkracht? De antwoorden waren eenvoudig, ik citeer ze even:

Hij vertelt over de leraar die hem altijd groet wanneer hij binnenkomt en even herhaalt dat als er iets is, hij zijn vinger kan opsteken, dat werkt.
Hij vertelt over de leraar die wanneer hij alles laat vallen, vriendelijk reageert en soms helpt opruimen.
Die ene leraar die wanneer hij een boek vergeten is, niet gelijk een 1 geeft, maar zijn eigen boek uitleent.
Hij vertelt over de juf die hem aan haar tafel laat zitten als hij echt te onrustig is of die hem haar persoonlijke assistent maakt, zodat hij altijd de blaadjes mag uitdelen of iets mag halen of wegbrengen.
De juf die zegt: “Oh wat fijn dat je er bent” wanneer hij te laat binnenkomt. “

Het lijkt zo vanzelfsprekend, zo simpel bijna. En wat maakt dat deze leerling over de rooie gaat?

Hij vertelt over de docent die hem wegstuurt, nog voordat hij binnen is.
Die zegt dat hij niets zal bereiken, dat hij alvast de zoveelste school mag gaan uitzoeken.
De docent die zegt dat speciaal onderwijs nog niet haalbaar is.
De docent die zijn privé-informatie deelt met de klas.
De docent waarbij hij niet weet waarom, maar waar het gewoon niet gaat.

Het raakt me dat deze jongen dit meemaakt: die zwarte lijst lijkt een self-fulfilling prophecy, wie daarop staat wordt, wordt precies al op voorhand opgegeven. Maar… Ik herken ook wel die ‘rode reacties’ bij mezelf: het gebeurt dat één van mijn kinderen iets zegt of doet dat mij op de kast jaagt en ik besef dat ik met mijn reactie daarop eerder op de rode lijst zou staan dan op de groene lijst. Dus deze blogpost is absoluut geen aanval naar leerkrachten of naar wie dan ook. Want kinderen grootbrengen is elke dag opnieuw een gigantische uitdaging: handelen en reageren, bijsturen en rechtzetten, excuses aanbieden en accepteren, vasthouden en loslaten. We maken allemaal per definitie fouten. Kinderen grootbrengen is de moeilijkste taak in een mensenleven, en tegelijk ook de meest vervullende, wanneer we er in slagen de rode momenten voor alle partijen in groene te transformeren.

Ik ben blij dat de jongen een fijne leerlingenbegeleidster heeft gevonden, en dat deze methode voor hem zo goed werkte. Leerling en leerkrachten konden aanvankelijk anoniem en met diplomatische tussenkomst van de leerlingenbegeleidster bijsturen, behoeften aangeven en beantwoorden. Het resultaat was fantastisch!

Kinderen dagen ons (ouders, opvoeders, leerkrachten, …) flink uit om te kijken naar de stukken in onszelf die op onze eigen ‘interne’ risicolijst staan. Net als kinderen hebben wij ook onze rode omstandigheden en situaties die alle knoppen van onze innerlijke flipperkast doen afgaan. Dan hebben ook wij iets of iemand nodig die de rust in ons hoofd terugbrengt.

Heb jij een kind dat het soms te bont maakt? Dat kan op school zijn, maar uiteraard ook thuis, of elders. Dat kan eenmalig of dagelijks zijn, dat maakt eigenlijk niet zoveel uit. Als het gedrag van je kind je raakt, dan toont je kind iets dat ook van jou is. Wanneer we als ouders bij onszelf op zoek gaan naar ons eigen groen, kunnen we kinderen die ‘in het rood gaan’ makkelijker en sneller bijsturen om hun groen weer terug te vinden. Want dat kunnen kinderen nog niet alleen. Daarvoor hebben ze ouders en leerkrachten en een heel dorp voor nodig!

Maar… hoe ga je van rood naar groen? Wat in theorie soms simpel lijkt, is in de praktijk vaak aartsmoeilijk.

Old school pen & papier zullen je helpen om inzicht te krijgen. Door je gedachten neer te schrijven worden ze helder en concreet. Wat speelt er bij jou en bij je kind, en wat kan je vervolgens doen zodat jullie allebei van rood naar groen gaan?

Hieronder vind je zes vragen. Gebruik ze om al schrijvend te reflecteren, jouw antwoorden te vinden en je kind op een andere manier te helpen dan je tot nu toe altijd deed. Veel succes!


  1. Wat zijn voor jouw kind rode momenten of situaties?
  2. Wat zijn voor jouw kind groene momenten of situaties?
  3. Wat gebeurt er waardoor jij als ouder een rode dag hebt, of rood gedrag stelt?
  4. Wat heb jij nodig zodat het weer groen kan worden? Wat kan je zelf doen om het groen te maken?
  5. Zou het kunnen dat je kind misschien hetzelfde nodig heeft?
  6. Hoe zou het zijn als jij dit aan je kind geeft?

Hoe was deze oefening voor jou? Heb je inzichten gekregen en deze toegepast? Heeft het jou én je kind geholpen? Laat het weten hieronder in de comments hieronder (kan anoniem 😉 ) of stuur een mail naar joba@jobamarechal.be

Wil je graag meer schrijfoefeningen en inspiratie over verbinden & opvoeden, schrijf je dan onderaan deze pagina in op mijn nieuwsbrief. De volgende schrijfoefening valt dan al meteen in je mailbox!

De blogpost van de Nederlandse leerlingenbegeleidster kan je hier lezen.

Hieronder vind je enkele getuigenissen van cliënten die bij mij een kindertolktraject volgden:

Ik was verrast door de ‘uitkomst’ van de vertaling! Mijn zoon is nu zachtaardiger, aangenamer, liever. Die verandering kan ik enkel kan koppelen aan het feit dat ik bij jou ben geweest voor het kindertolktraject. Dus ik weet dat deze sessie zeker en vast effect heeft gehad. Aan mezelf merkte ik vooral dat ik veel bewuster met bepaalde zaken omging. Dat ik nadacht over zaken waar ik voorheen niet bij stilstond. Ik wil je ongelofelijk bedanken voor de ervaring. Ik heb heel veel bijgeleerd. Bedankt om ons dichter bij elkaar te brengen!

– Fien, Adegem

Ik had natuurlijk een beetje angst voor wat naar boven zou komen, maar mijn nieuwsgierigheid won. Bij mijn dochter  zijn er grote veranderingen opgetreden. Ze is veel positiever, speelser, en minder dwingend naar mij en zichzelf toe. Onlangs zei ze, in een (kort) ongelukkig momentje “en ik voelde me nu zo goed en gelukkig de laatste tijd!” Ik denk dat dat duidelijk is :). Ook bij mezelf heeft het iets in gang gezet, de oefening tijdens de integratiesessie kwam zeer goed binnen.  Ik denk dat een kindertolk iets ongekend dus onderschat is, waar mensen vaak andere verwachtingen over hebben. Ze veronderstellen dat het over hun kinderen gaat in plaats van henzelf. De heling van het onbewuste deel van jezelf is zonder hulp niet haalbaar volgens mij. Het vraagt moed om daarnaar te willen kijken met je volledige zijn, en daarvoor heb je een begeleider nodig die je het vertrouwen en nodige ruimte kan geven.

-Ineke, Eeklo

Ik wens iedere moeder een kindertolk toe!

– Lore, Antwerpen

Ik ben zo blij met deze prachtige woorden van mijn cliënten! Had jij ook zo’n fijne ervaring bij mij? Laat het me weten via joba@jobamarechal.be

Toen ik jonger was, had ik de ambitie om de wereld te veranderen. Toen ik een studiekeuze moest maken, koos ik voor sociaal werk. Dat leek me een geschikte opleiding om die droom werkelijk in vervulling te brengen. En na de studies volgde ook een job waarin ik heb meegeholpen om de wereld voor mensen met een beperking te verbeteren. Na veel vallen en opstaan kwam ik tot het inzicht dat de wereld werkelijk veranderen (verbeteren!) een bijna onuitvoerbaar plan was. De lat lag niet veel te hoog, ze was onbereikbaar. Ik zag niet in hoe onmogelijk dit alles was. Ik zag niet in dat ik mijn dromen en prioriteiten echt mocht verleggen naar wat op dat moment voor mij het állerbelangrijkste was geworden.

Het moment

Dat was niet de buitenwereld, maar wel mijn thuis, door de komst van mijn eerste en daarna nog twee kinderen. Een tijdje heb ik getracht om alles te combineren. Perfecte moeder zijn én keihard werken. In mijn pogingen om de grote wereld te veranderen, en in het omgaan met hoe frustrerend dat was omdat me dat niet lukt, stond ik op een bepaald moment te roepen tegen mijn tweede dochter van toen anderhalf jaar oud. 

Op één of andere manier trad ik op dat moment uit mijn lichaam. Ik stond naar mijn brullende zelf en mijn huilende kleine dochtertje te kijken en ik zei: STOP. Brullen tegen een kind van anderhalf is misschien menselijk, maar dit is niet wie ik ben. Dit is niet de moeder die ik wil zijn, mijn kind verdient dit niet. NU moet het veranderen. Maar hoe? Hoe kan ik de moeder zijn die mijn kinderen verdienen? Hoe kan ik het anders DOEN?

Toen ik uiteindelijk diverse keren tegen de lamp én tegen verschillende muren liep (sommige lessen moet je verschillende keren leren), kwam het inzicht eindelijk. Die dag staat in mijn geheugen gegrift. Als ik nu eens begon met het veranderen van MIJN wereld?

Het mooiste is: sinds die dag IS mijn leven veranderd. En ik heb het allemaal zelf gedaan, mits hulp, wat een gigantische stap was. Mijn eerste telefoontje naar een therapeut voor een afspraak, mijn knieën knikken nog. Hulp vragen was voor mij vroeger verboden terrein. Maar het is nog steeds het beste wat ik ooit voor mezelf gedaan heb. Sindsdien heb ik een onstilbare honger naar zelfontwikkeling en persoonlijke groei. 

Mijn grootste motivatie om te kindertolken

Dat waren en zijn en blijven mijn drie kinderen. Sinds de dag dat ik moeder werd, ben ik samen met mijn partner, “de wereld” voor mijn kinderen. Voor een pasgeboren baby, een ontdekkende peuter, een onderzoekende kleuter, een lerend kind, vormen de ouders een blauwdruk van hoe de wereld eruitziet. Ghandi zei het al: 

Be the change you want to see in this world

Want kinderen kopiëren hun ouders feilloos. Met andere woorden: als ik mijn eigen wereld verander, dan verandert de wereld voor mijn kinderen. En daar hebben zij onmiddellijk baat bij. Dus wie weet… Door dit werk te doen, misschien, verander ik dan alsnog de wereld!